Υγεία-ομορφία (376)

Η Πατάτα

Νοε 09, 2011
Η πατάτα είναι μια πλούσια φυσική πηγή σε πολλά θρεπτικά συστατικά που ξεχωρίζει για την μεγάλη διατροφική της αξία.  Τι είναι η πατάτα;  Η πατάτα είναι ένα κηπευτικό λαχανικό που κατατάσσεται στα αμυλούχα λαχανικά λόγο της υψηλής περιεκτικότητά της σε υδατάνθρακες.  Σύσταση  Αποτελείται 80% από νερό και 20% από ξηρή ουσία. Περιέχει κυρίως υδατάνθρακες, ελάχιστο λίπος, λίγη πρωτεΐνη, φυτικές ίνες, βιταμίνες Β και C, ανόργανα άλατα ασβεστίου, καλίου, σίδηρου, φωσφόρου, και νατρίου. Όταν η πατάτα τρώγεται με την φλούδα της είναι καλή πηγή φυτικών ινών που βοηθάνε πολύ τον οργανισμό. Λόγο της χαμηλής περιεκτικότητας σε λίπος και στην πλούσια περιεκτικότητα σε υδατάνθρακες και θρεπτικά συστατικά συστήνεται να καταναλώνεται σχεδόν καθημερινά καθώς βρίσκετε στην βάση της μεσογειακής πυραμίδας.  Ποικιλίες της πατάτας  Οι πατάτες διαφέρουν μεταξύ τους στο μέγεθος, το σχήμα, το χρώμα της σάρκας, και της υφής της φλούδας. Οι ποικιλίες τις πατάτας καθορίζονται κυρίως από το εξωτερικό χρώμα της φλούδας της (κίτρινο, καφέ, ροζ, κόκκινο, μωβ) αλλά και το χρώμα της σάρκας (άσπρο, ελαφρό κίτρινο, χρώμα του δέρματος) και σε περιοχές του κόσμου, έχουν αναπτυχθεί διαφορετικές ποικιλίες οι οποίες ευδοκιμούν με τον καλύτερο τρόπο στις κατά τόπους εδαφολογικές και κλιματικές συνθήκες. Από τα είδη της πατάτας που καλλιεργούνται το κυριότερο είδος είναι η κίτρινη πατάτα (με μεγάλους κονδύλους και ελαφριά κίτρινη σάρκα) και η οποία εμφανίζεται σε όλα τα μήκη και πλάτη του κόσμου.   Ζωή Πορφύρη Πτυχιούχος Διαιτολόγος – Διατροφολόγος Μπλέσσα 33 Παπάγου 210-6537205, 6974665983 Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.  
Η ημικρανία, όπως κάθε τι που απασχολεί πολύ κόσμο, είναι ένα θέμα που περιβάλλεται από μύθους και από λανθασμένες απόψεις. Καθένας από τους πάσχοντες παρουσιάζει ως κανόνα τα δικά του συμπτώματα ή τα δικά του μέσα ανακούφισης σε μια πάθηση που χαρακτηρίζεται από μεγάλη ποικιλία συμπτωμάτων. Ας δούμε λοιπόν τι είναι μύθος και τι αλήθεια σχετικά με την ημικρανία. Η ημικρανία είναι η πιο κοινή αιτία πονοκεφάλου: Λάθος: Οι περισσότεροι πονοκέφαλοι προκαλούνται από ένταση. Πάντως, τουλάχιστον μία στις τέσσερις γυναίκες και ένας στους δώδεκα άντρες υποφέρουν από ημικρανία κάποια στιγμή στη ζωή τους. Δεν γνωρίζουμε την αιτία της ημικρανίας: Αλήθεια: Παλιά πίστευαν ότι η ημικρανία προκαλείτο από τη μη φυσιολογική ροή αίματος στον εγκέφαλο. Τώρα η θεωρία που επικρατεί είναι ότι προκαλείται από προβληματική λειτουργία του εγκεφάλου, γεγονός που εξηγεί γιατί οι ασθενείς έχουν δυσκολία να συγκεντρωθούν πριν, κατά τη διάρκεια και μετά την κρίση ημικρανίας. Η ημικρανία προκαλεί και άλλα συμπτώματα: Αλήθεια: Πολλοί ασθενείς νιώθουν ναυτία ή κάνουν ακόμα και εμετό κατά τη διάρκεια μιας κρίσης. Κάποιοι άλλοι εκδηλώνουν αύρα, δηλαδή βλέπουν λάμψεις ή χάνουν για λίγο την όρασή τους. Αλλα συμπτώματα είναι οι δυσαισθησίες στη μία πλευρά του σώματος ή ακόμα και οι δυσκολίες στον λόγο. Η ημικρανία προκαλείται συνήθως από κόκκινο κρασί, σοκολάτα και τυρί: Μύθος: Πολλοί παράγοντες μπορεί να προκαλέσουν ημικρανία. Θα πρέπει κάθε ασθενής να κρατάει ένα ημερολόγιο, όπου θα καταγράφει τα πάντα ώστε να διαπιστώσει πιθανώς κάποιους παράγοντες που λειτουργούν επιβαρυντικά. Πάντως, έχει διαπιστωθεί ότι διατροφικά αυτό που επιβαρύνει τους πάσχοντες από ημικρανίες είναι να παραλείπουν γεύματα. Η ημικρανία τείνει να υποχωρεί ακόμα και να εξαφανίζεται με την ηλικία: Αλήθεια: Αυτό πράγματι ισχύει και όσοι πάσχουν από ημικρανίες μπορούν να αυξήσουν τις πιθανότητες να απαλλαχθούν από αυτές με τα χρόνια αν δεν παίρνουν πολλά αναλγητικά και αν φροντίζουν να μην έχουν περιττό βάρος. Πηγή: espressonews.gr Δείτε Περισσότερα: http://www.otherside.gr/2011/10/alitheies-muthoi-imikrania/#ixzz1ZhrLfNfc

Το Μέλι

Οκτ 03, 2011
Ο καρπός του μόχθου της μέλισσας δεν χαρίζει μόνο γλύκα αλλά πάνω από όλα ενέργεια και καλή υγεία  Τι είναι το μέλι;  Μέλι είναι η φυσική γλυκιά ουσία που παράγουν οι μέλισσες. Αποτελείται από ζάχαρα κυρίως φρουκτόζη (38,5%) και γλυκόζη (31%) καθώς και νερό (17%).  Η διατροφική αξία του μελιού           Σε σύγκριση με άλλες γλυκαντικές ύλες, το μέλι περιέχει μικρές αλλά ποικίλες ποσότητες ιχνοστοιχείων και βιταμινών όπως, βιταμίνη C, Β6, Β5, ασβέστιο, φώσφορο, μαγνήσιο, νάτριο, κάλιο, σίδηρο κα. Καθώς και πληθώρα αμινοξέων και αντιοξειδωτικών. Το μέλι περιέχει τουλάχιστον 180 γνωστές διατροφικές ουσίες οι οποίες, συνδέονται οργανικά με τέτοιο τρόπο ώστε κανείς μέχρι σήμερα δεν κατάφερε να το αναπαραγάγει τεχνητά σε κανένα εργαστήριο του κόσμου. Η διατροφική αξία του μελιού διαφέρει ανάλογα με τα άνθη και τα φυτά που έχουν επισκεφτεί οι μέλισσες. Από έρευνες ξέρουμε πως τα σκουρόχρωμα μέλια έχουν περισσότερες αντιοξειδωτικές δράσεις από τα υπόλοιπα. Τα ζάχαρα του μελιού είναι απλά και απορροφούνται αμέσως, περιέχει ανόργανα στοιχεία γνωστά σαν ιχνοστοιχεία, τα οποία παίζουν σπουδαίο ρόλο στον μεταβολισμό και στην θρέψη, είναι συστατικά του σκελετού και των κυττάρων, συμμετέχουν σε διάφορα ενζυμικά συστήματα και τέλος ρυθμίζουν την οξύτητα του στομάχου. Η συγκέντρωση των βιταμινών που έχει το μέλι δεν είναι αρκετή για τις ημερήσιες ανάγκες, βοηθούν όμως για την απορρόφηση των ζαχάρων, έχει αντισηπτικές ιδιότητες, είναι τονωτικό, αυξάνει το ρυθμό λειτουργίας της καρδιάς, μειώνει προβλήματα έλκους στο στομάχι και γενικά συμβάλλει στη καλή λειτουργία του ανθρώπινου οργανισμού. Αξίζει να σημειωθεί πως η περιεκτικότητα του μελιού σε λίπος είναι μηδαμινή.   Τα είδη του μελιού  Υπάρχουν δύο μεγάλες κατηγορίες μελιού, το ανθόμελο, που παράγεται από το νέκταρ των λουλουδιών και το μέλι μελιτωμάτων που παράγεται από το χυμό των δέντρων. Ανάλογα με το φυτό που υπερισχύει στη σύσταση του μελιού, δίνει τόσο το όνομα όσο και τα αρωματικά στοιχεία στο μέλι.   Η κρυστάλλωση του μελιού Το μέλι είναι η μοναδική τροφή η οποία δεν χαλάει με το πέρασμα του χρόνου. Η μόνη αλλαγή η οποία υφίσταται είναι η κρυστάλλωση (η πήξη του μελιού) η οποία είναι ένα απόλυτα φυσικό φαινόμενο δεν σχετίζεται με την κακή ποιότητά του και είναι απόδειξη της μη νοθείας του μελιού. Η κρυστάλλωση συνδέετε με την φυτική προέλευση του μελιού και από την χημική του σύνθεση. Παράγοντες που παίζουν ρόλο στην ταχύτητα της κρυστάλλωσης είναι η συγκέντρωση της γλυκόζης και του νερού καθώς και η σχέση φρουκτόζης και γλυκόζης. Ζωή Πορφύρη Πτυχιούχος Διαιτολόγος – Διατροφολόγος Μπλέσσα 33 Παπάγου 210-6537205, 6974665983 Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.
Παρόλο που η Στοματολογία υπάρχει από πολύ παλιά και προσφέρει τις υπηρεσίες της στους ασθενείς, εντούτοις άρχισε να γίνεται ευρέως γνωστή την τελευταία 10-ετία, κυρίως μέσω διαφόρων παραπομπών από ιατρούς και οδοντιάτρους ασθενών προς τους Στοματολόγους για την επίλυση διαφόρων προβλημάτων. Όμως, παρά την ώθησή της συνεχίζει το ευρύ κοινό να μην γνωρίζει τι ακριβώς είναι η Στοματολογία και τι κάνει ο Στοματολόγος. Η Στοματολογία, λοιπόν, είναι η ειδικότητα της Οδοντιατρικής η οποία ασχολείται με την φύση, την ταυτοποίηση και αντιμετώπιση διαφόρων παθήσεων που προσβάλλουν την στοματική κοιλότητα και την προσωπογναθική περιοχή. Πιο συγκεκριμένα, είναι η ειδικότητα που διερευνά τις αιτίες, τις μεθόδους και τις συνέπειες των διαφόρων παθήσεων του στόματος. Συγκεκριμένα, πληθώρα τοπικών και συστηματικών παθήσεων εμφανίζονται στην στοματική κοιλότητα. Όπως νοσήματα φλεγμονώδη, αυτοάνοσα, καλοήθεις και κακοήθεις όγκοι, προκαρκινικές βλάβες, παθήσεις του δέρματος, μεταβολικά νοσήματα, λοιμώξεις, αιματολογικά νοσήματα, αντιδράσεις από φάρμακα είναι νοσολογικές οντότητες που αντιμετωπίζει καθημερινά ο Στοματολόγος. Ο Στοματολόγος θα αναγνωρίσει και θα διαγνώσει τις παθήσεις του στόματος και θα χορηγήσει την κατάλληλη θεραπεία. Η διάγνωση και θεραπεία αυτών μπορεί να είναι άλλοτε εύκολη και απλή και άλλες φορές ιδιαίτερα πολύπλοκη και να απαιτεί συνεργασία με ιατρούς άλλων ειδικοτήτων. Επίσης, ο Στοματολόγος μπορεί να διενεργήσει βιοψίες, όπου αυτό κρίνεται αναγκαίο, και να ζητήσει διάφορες εξετάσεις (π.χ. ακτινογραφικές εξετάσεις, γενική εξέταση αίματος, βιοχημικές κ.λ.π) προκειμένου να τεθεί η τελική διάγνωση. Πάντως, οι περισσότερες παθήσεις του στόματος είναι καλοήθεις βλάβες και φλεγμονές. Λίγες παθήσεις είναι σοβαρές, η πρώϊμη και έγκαιρη διάγνωσή τους, όμως, θα συμβάλλει σε επιτυχημένη θεραπευτική αντιμετώπιση. Σε προσεχή σημειώματά μου θα σας ενημερώσω λεπτομερέστερα για τις κυριότερες παθήσεις στοματολογικού ενδιαφέροντος.     Παναγιώτα Παρασκευά Χειρ. Οδοντίατρος – Στοματολόγος Επιστημονικός Συνεργάτης Πανεπιστημίου Αθηνών Διδάκτωρ Πανεπιστημίου Αθηνών Μέλος της Ελλ. Εταιρείας Υποστηρικτικής Αγωγής του Στόματος στον Ογκολογικό Ασθενή – ΕΕΥΑΣΟΑ.  

Η Γύρη

Σεπ 22, 2011
Πολύχρωμοι κόκκοι σημαντικοί για τον άνθρωπο όσο και για την μέλισσα.   Τι είναι η γύρη;  Είναι η ανθόσκονη που βγαίνει από τους ανθήρες των στημόνων των λουλουδιών. Από εκεί την μαζεύουν οι μέλισσες με τα πόδια τους και την κουβαλούν στην κυψέλη τους, μέσα σε ένα είδος καλαθάκια που σχηματίζονται στην κλείδωση των δύο τελευταίων ποδιών τους.   Σύσταση της γύρης  Η μεγάλη θρεπτική αξία και οι βιολογικές ιδιότητες της γύρης οφείλονται στην ειδική σύνθεσή της. Τα κύρια συστατικά είναι νερό, πρωτεΐνες, σάκχαρα, λιπίδια και μεταλλικά άλατα. Οι πολύτιμες θρεπτικές και θεραπευτικές ιδιότητες της γύρης, τόσο για τις µέλισσες όσο και τον άνθρωπο, οφείλονται σε μεγάλο βαθμό στο είδος των φυτών από τα οποία προέρχεται. Η γύρη των αρωματικών φυτών θεωρείται ότι έχει τις πιο πολλές θρεπτικές και θεραπευτικές ιδιότητες, σε σύγκριση µε τα κωνοφόρα των οποίων η γύρη δεν προτιμάται σχεδόν καθόλου από τις µέλισσες. Η γύρη θεωρείται και «φαρμακευτικό προϊόν» λόγω των πολλών ενζύμων, βιταμινών, ιχνοστοιχείων, φλαβονοειδών και αντιβιοτικών ουσιών που περιέχονται σ’ αυτή.   Ευεργετικές ιδιότητες Η χρήση της γύρης επιφέρει καταπληκτικά αποτελέσματα σε αρκετές παθήσεις του ανθρώπινου οργανισμού και δίνει θετικά αποτελέσματα κατά της ημικρανίας, στην μείωση ή επαναφορά της όρεξης, στην ρύθμιση του βάρους και στην μακροζωία. Η γύρη έχει υψηλή περιεκτικότητα σε ρουτίνη γνωστή ως βιταμίνη R (60 mg/100gr γύρης), η οποία αυξάνει την αντίσταση των τριχοειδών αγγείων, προφυλάσσοντας έτσι τον οργανισμό από εγκεφαλικές αιμορραγίες. Η γύρη βοηθά στην διανοητική λειτουργία, ενισχύει την συστολή της καρδιάς και έχει διουρητική δράση. Τέλος περιέχει βιολογικά ενεργές ουσίες που, ελέγχουν την απόθεση λίπους στον οργανισμό, την λειτουργία των ωοθηκών και γενικά προάγει την καλή φυσική κατάσταση του σώματος.   Ζωή Πορφύρη Πτυχιούχος Διαιτολόγος – Διατροφολόγος Μπλέσσα 33 Παπάγου 210-6537205, 6974665983 Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.
Το Σκόρδο

Το Σκόρδο

Σεπ 13, 2011
 Μπορεί η μυρουδιά να μη μας ενθουσιάζει, αλλά δεν ισχύει το ίδιο και για τη θεραπευτική του δράση  Τι είναι το σκόρδο;  Το σκόρδο είναι λαχανικό αλλά και μπαχαρικό που προέρχεται από το φυτό Allium Sativum και έχει έντονα καυστική γεύση, δυνατή οσμή και έχει μορφή βολβών που αποτελούνται από μικρότερες σκελίδες. Μικρό φυτό το οποίο μπορεί να φθάσει μέχρι και τα 70 εκατοστά με μικρά ροζ-λευκά ή λευκοπράσινα λουλούδια ή πολλές φορές μικρούς κοκκινωπούς βολβούς αντί για άνθη.  Θρεπτική αξία  Η μεγάλη θρεπτική αξία και οι βιολογικές ιδιότητες του σκόρδου οφείλονται στην ειδική σύνθεσή του. Τα κύρια συστατικά είναι νερό, πρωτεΐνες, σάκχαρα και λιπίδια, περιέχει βιταμίνες και άλλα ανόργανα θρεπτικά συστατικά. Οι φαρμακευτικές του δράσεις  Οι φαρμακευτικές ιδιότητες του σκόρδου είναι γνωστές από την αρχαιότητα καθώς έχει χρησιμοποιηθεί για την καταπολέμηση διαφόρων νοσημάτων, όπως ο ίκτερος, η φυματίωση και οι αναπνευστικές λοιμώξεις. Το σκόρδο περιέχει θειούχες ενώσεις με κύρια την αλισίνη στην οποία οφείλει και την αντιμικροβιακή του δράση, ενισχύοντας τον οργανισμό καθώς συντελεί στην αύξηση της παραγωγής λευκών αιμοσφαιρίων. Πρέπει να σημειωθεί πως η αλισίνη χάνει τη δράση της όταν το σκόρδο ψηθεί. Μια άλλη δράση του σκόρδου είναι κατά κάποιων μορφών καρκίνου όπως του στομάχου και του παχέως εντέρου. Έρευνες έχουν δείξει πως το σκόρδο μειώνει την ολική χοληστερίνη, μειώνοντας μάλιστα την LDL (κακή) χοληστερίνη και των τριγλικεριδίων σε 8 έως 12 βδομάδες. Ακόμη το σκόρδο, χάρη στις αγγειοδιαστολικές ιδιότητές του, ελαττώνει και την αρτηριακή πίεση, βοηθώντας άτομα που πάσχουν από υπέρταση.  Πρέπει όμως, να έχουμε υπόψη μας ότι επειδή το σκόρδο είναι πολύ καυτό μπορεί να ερεθίσει το στομάχι και ότι στις έγκυες γυναίκες και στις θηλάζουσες μπορεί να προκαλέσει καύσο στον στόμαχο και αναγωγές. Η δε γεύση του μητρικού γάλακτος μπορεί να αλλοιωθεί και να μην αρέσει στα νεογνά. Μπορείτε να απαλλαχτείτε από την βαριά γεύση του σκόρδου αν το βράσετε για λίγα λεπτά. Ζωή Πορφύρη Πτυχιούχος Διαιτολόγος – Διατροφολόγος Μπλέσσα 33 Παπάγου 210-6537205, 6974665983 Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.
Η σχέση μεταξύ του κοινωνικο – οικονομικού επιπέδου και της υγείας είναι πλέον καλά τεκμηριωμένη, ιδιαίτερα σε ότι αφορά την παχυσαρκία και το υπέρβαρο.  Το εισόδημα, η εκπαίδευση και η επαγγελματική κατάσταση είναι οι κύριες παράμετροι που χρησιμοποιούνται για την εκτίμηση του κοινωνικο-οικονομικού επιπέδου, ωστόσο η υπερχρέωση των νοικοκυριών (μια κατάσταση κατά την οποία το επίπεδο χρέους δεν είναι πλέον διαχειρίσιμο)  δεν λαμβάνεται συχνά υπόψη.  Ήδη από το ξεκίνημα της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης έχει παρατηρηθεί μια αξιοσημείωτη αύξηση του αριθμού των υπερχρεωμένων ατόμων τόσο στις ευρωπαϊκές χώρες όσο και στις ΗΠΑ. Για παράδειγμα στη Γερμανία, περίπου 3 εκατ. νοικοκυριά – 7.6% (που αντιστοιχούν σε περισσότερους από 6 εκατομμύρια κατοίκους) είναι σήμερα υπερχρεωμένα.  Μια σχετικά πρόσφατη μελέτη επιπολασμού (cross – sectional study) που διεξάχθηκε στο πανεπιστήμιο Μάινζ της Γερμανίας (Munster et al. 2009) έδειξε ότι οι υπερχρεωμένοι άνθρωποι διατρέχουν υψηλότερο κίνδυνο να γίνουν υπέρβαροι ή παχύσαρκοι σε σύγκριση με τους οικονομικά σταθερούς ομολόγους τους. Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η εκτίμηση των επιπέδων υγείας υπερχρεωμένων ατόμων συγκρίνοντας τα αποτελέσματα δύο ερευνών. Η πρώτη έρευνα στην οποία συμμετείχαν 8313 ερωτηθέντες (αντιπροσωπευτικό δείγμα του γενικότερου πληθυσμού) διεξάχθηκε τηλεφωνικά. Η δεύτερη έρευνα πραγματοποιήθηκε με τη μορφή  ερωτηματολογίων τα οποία δόθηκαν σε πελάτες ‘κέντρων παροχής συμβουλών χρέους’. Από αυτούς, 949 υπερχρεωμένοι συμπεριλήφθηκαν στη μελέτη. Και στις δύο μελέτες ελέγχθηκαν διάφοροι  ‘συγχυτικοί παράγοντες’ όπως ο δείκτης μάζας σώματος  (BMI), το κάπνισμα, τα επίπεδα κατάθλιψης, το εισόδημα, η εκπαίδευση, το φύλο και η ηλικία.  Τα αποτελέσματα της μελέτης έδειξαν ότι το φύλο δεν παίζει κάποιο ρόλο στην υπερχρέωση  καθώς άνδρες και γυναίκες είναι εξίσου πιθανό να είναι υπερχρεωμένοι. Ωστόσο, μεταξύ των υπερχρεωμένων συμμετεχόντων και σε σύγκριση με τον γενικότερο πληθυσμό υπήρχαν πολλά κοινά χαρακτηριστικά: τα υπερχρεωμένα άτομα ήταν κατά μέσο όρο νεότερα, είχαν χαμηλότερο εισόδημα και μορφωτικό επίπεδο, κάπνιζαν περισσότερα τσιγάρα ημερησίως, και παρουσίασαν υψηλότερα επίπεδα κατάθλιψης. Σύμφωνα με την ερευνητική ομάδα, το χρέος φαίνεται να επηρεάζει παράγοντες που προδιαθέτουν σε χρόνιες παθήσεις, όπως για παράδειγμα ο περιορισμός των δραστηριοτήτων αναψυχής, η συμμετοχή σε κοινωνικές εκδηλώσεις και η καθιστική ζωή. Ένα από τα πιο ενδιαφέροντα ευρήματα της μελέτης ήταν ότι τα υπερχρεωμένα άτομα είχαν περισσότερες από διπλάσιες πιθανότητες να είναι παχύσαρκα.  Πλήθος μελετών στον παρελθόν έχουν δείξει μια ισχυρή συσχέτιση μεταξύ χαμηλού οικονομικού επιπέδου και παχυσαρκίας. Η σχέση αυτή οφείλεται κατά κύριο λόγο στην έλλειψη οικονομικών μέσων για την εξασφάλιση μιας υγιεινής διατροφής. Επιπρόσθετα, υπάρχει μια αντίστροφή συσχέτιση μεταξύ θερμίδων και κόστους: τα υψηλής ενεργειακής πυκνότητας τρόφιμα (π.χ. γλυκά ή λιπαρά σνακ) είναι συχνά λιγότερο δαπανηρά σε σύγκριση με τα τρόφιμα χαμηλής ενεργειακής πυκνότητας, (π.χ. φρούτα ή λαχανικά). Αυτό έχει ως αποτέλεσμα τα άτομα των χαμηλότερων κοινωνικο - οικονομικών στρωμάτων να καταναλώνουν λιπαρά – υψηλά σε θερμίδες τρόφιμα αντί για ‘υγιεινότερα’ – χαμηλά σε θερμίδες τρόφιμα. Η ποιότητα της διατροφής του ατόμου συχνά εξαρτάται τόσο από τους οικονομικούς του πόρους όσο και από την ικανότητα επιλογής τροφίμων, παράγοντες που μπορούν να ενισχύσουν την εμφάνιση παχυσαρκίας και υπέρβαρου σε ομάδες χαμηλού κοινωνικο – οικονομικού επιπέδου.  Πέραν του ότι το υπερχρεωμένο άτομο δεν έχει πρόσβαση σε ‘υγιεινά τρόφιμα’, είναι εξίσου πιθανό να πάσχει από κάποια μορφή ψυχικής διαταραχής, γεγονός που μπορεί να εξηγήσει και την αυξημένη καπνιστική συμπεριφορά. Ομοίως, τα συναισθήματα κατάθλιψης μπορούν να οδηγήσουν σε υπερκατανάλωση τροφής γνωστή ως ‘υπερφαγία’, η οποία παρέχει βραχυπρόθεσμα θετικά συναισθήματα.  Συμπερασματικά, τα αποτελέσματα της παρούσας μελέτης δείχνουν ότι εκτός από τους κλασσικούς κοινωνικο - οικονομικούς παράγοντες που χρησιμοποιούνται για την εκτίμηση των επιπέδων υγείας θα πρέπει να λαμβάνεται υπόψη και η ‘υπερχρέωση’ ως επιπρόσθετη παράμετρος σε μελλοντικές μελέτες. Η οικονομική κατάσταση των υπερχρεωμένων νοικοκυριών μπορεί εν μέρει να εξηγήσει τα υψηλά ποσοστά παχυσαρκίας της συγκεκριμένης ομάδας.  Η επιλογή των τροφίμων καθορίζεται κυρίως από τις προσωπικές προτιμήσεις του ατόμου, το κόστος και την ‘καταλληλότητα’ και λιγότερο από θέματα υγείας ή τη βούληση για τη διατήρηση μιας ισορροπημένης διατροφής. Η αύξηση της διαθεσιμότητας των ‘υγιεινών’ τροφίμων από χαμηλής τιμολόγησης - εκστρατείες θα μπορούσε να είναι ένα αποτελεσματικό μέτρο δημόσιας υγείας στο μέλλον. Τα υπερχρεωμένα άτομα και οι οικογένειές τους πιθανόν να χρειάζονται επιπλέον βοήθεια από ειδικούς σε ότι αφορά την προαγωγή της υγείας και της πρόληψης.  Ωστόσο, θα πρέπει να σημειωθεί οι μελέτες επιπολασμού δεν τεκμηριώνουν αιτιολογία, αλλά γεννούν υποθέσεις. Μια εναλλακτική ερμηνεία των αποτελεσμάτων της παρούσας μελέτης είναι ότι τα υπέρβαρα ή παχύσαρκα άτομα μπορεί να αντιμετωπίζουν δυσκολίες στην εύρεση εργασίας ή να εισπράττουν   χαμηλότερους μισθούς σε σύγκριση με τα νορμοβαρή (φυσιολογικού βάρους) άτομα, γεγονός που τους καθιστά πιο επιρρεπείς σε υπερχρέωση. Συνεπώς, απαιτούνται περαιτέρω έρευνες ώστε να επιβεβαιωθεί η συσχέτιση μεταξύ αιτίας και αποτελέσματος.   Πηγή: Munster E, Ruger H, Ochsmann E, Letzel S and Toschke AM: ‘Over-indebtedness as a marker of socioeconomic status and its association with obesity: a cross-sectional study’. BMC Public Health 2009, 9:286. Της Διαιτολόγου – Διατροφολόγου Ευδοκίας Σεκλιζιώτη BSc (Hons) – MMedSci in Human Nutrition Χειμάρας 23 Παπάγου Επικοινωνία: 6975 793 520 Email: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.  
Το κόκκινο Κρασί
Ζωή Πορφύρη Πτυχιούχος Διαιτολόγος – Διατροφολόγος Μπλέσσα 33 Παπάγου 210-6537205, 6974665983 Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.   «Οίνος ευφράνει καρδίαν» λέει ένα παλιό ρητό. Η ευεργετική του δράση όμως δεν σταματά μόνο εκεί.   Τι είναι το κρασί;   Το κρασί (επίσης οίνος) είναι ένα αλκοολούχο ποτό, προϊόν της ζύμωσης των σταφυλιών ή του χυμού τους (μούστος). Ποτά παρεμφερή του κρασιού παράγονται επίσης από άλλα φρούτα ή άνθη ή σπόρους, αλλά η λέξη κρασί από μόνη της σημαίνει πάντα κρασί από σταφύλια. Οι ποικιλίες του κρασιού καθορίζονται με βάσει το χρώμα σε κόκκινο, ροζέ και άσπρο και ανάλογα με την γεύση σε γλυκό, ημίγλυκο και ξηρό.   Από όλες τις ποικιλίες το κόκκινο κρασί παρουσιάζει περισσότερες ευεργετικές ιδιότητες από τις άλλες ποικιλίες, κυρίως για τις ουσίες που υπάρχουν στην φλούδα από τα κόκκινα σταφύλια. Το κόκκινο κρασί ιδιαίτερα καταναλωνόταν σε μεγαλύτερο ποσοστό από την αρχαιότητα και δικαίως καθότι οι ευεργετικές του ιδιότητες στον ανθρώπινο οργανισμό είναι σημαντικές.   Ευεργετικές ιδιότητες   Σύμφωνα με στατιστικές μελέτες, άτομα που καταναλώνουν από 1 έως 2 ποτήρια κόκκινο κρασί ημερησίως έχουν λιγότερες πιθανότητες να αναπτύξουν καρδιαγγειακά και στεφανιαία νόσο. Το κόκκινο κρασί περιέχει υψηλές συγκεντρώσεις από πολυφαινολικές ενώσεις, που είναι αντιοξειδωτικά, όπως οι κατεχίνες, η κερκετίνη και η ρεσβερατρόλη, την οποία συναντάμε ειδικά στην φλούδα του κόκκινου σταφυλιού. Το κόκκινο κρασί εμποδίζει και την ανάπτυξη της αθηροσκλήρωσης, εμποδίζοντας το σχηματισμό θρόμβων. Επιπλέον έχει ισχυρή αντικαρκινική δράση. Καθώς η ρεσβερατρόλη είναι μια ουσία που εμποδίζει την δημιουργία καρκινικών κυττάρων.   Η μέτρια κατανάλωση του κόκκινου κρασιού αποτελεί έναν απλό και ταυτόχρονα ευχάριστο τρόπο για να προστατέψουμε τον οργανισμό μας από βλαβερές συνέπειες.  
Ζωή Πορφύρη Πτυχιούχος Διαιτολόγος – Διατροφολόγος Μπλέσσα 33 Παπάγου 210-6537205, 6974665983 Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.   Βασικό συστατικό της μεσογειακής διατροφής, το ελαιόλαδο αποτελεί εξαίρετη πηγή θρεπτικών συστατικών και μοναδική ασπίδα προστασίας για τον οργανισμό μας   Τι είναι το ελαιόλαδο;   Είναι το λάδι που λαμβάνεται από τον ελαιόκαρπο κατόπιν μηχανικής πίεσης (έκθλιψη) σε θερμοκρασία περιβάλλοντος (εν ψυχρώ έκθλιψη), η οποία δεν αλλοιώνει καθόλου την ποιότητα του ελαίου ή με την βοήθεια καυτού νερού (εν θερμώ έκθλιψη). Ο βαθμός οξύτητας του ελαιολάδου υποδηλώνει την περιεκτικότητα του προϊόντος σε ελαϊκό οξύ. Γενικώς βρώσιμο ελαιόλαδο θεωρείται, εκείνο που η οξύτητά του δεν ξεπερνά τους 3.3 βαθμούς (3.3%).   Κατηγορίες ελαιολάδου   1.    Εξαιρετικά παρθένο 2.    Παρθένο 3.    Ελαιόλαδο Lampante   Σύσταση ελαιολάδου   Το ελαιόλαδο είναι πλούσιο σε μονοακόρεστα λιπαρά οξέα με βάση το ελαϊκό οξύ. Επίσης περιέχει πολλά αντιοξειδωτικά (βιταμίνη Ε κτλ) και φαινολικές ενώσεις που δικαίως ο Όμηρος το ονομάζει «υγρό χρυσό».   Οι ευεργετικές ιδιότητες του ελαιολάδου   Τα μονοακόρεστα λιπαρά είναι συστατικά που αυξάνουν την HDL (καλή) και μειώνουν την LDL (κακή) χοληστερόλη στο αίμα, με αποτέλεσμα να ελαττώνει τον κίνδυνο καρδιαγγειακών νόσων. Έχει αντισηπτική δράση γι’ αυτό και πολλές φορές χρησιμοποιείται, κατευθείαν πάνω σε πληγές ή σαν φάρμακο από το στόμα όταν είμαστε άρρωστοι. Πρόσφατες μελέτες αρχίζουν να μιλούν και για τον ρόλο του ελαιολάδου κατά κάποιων μορφών καρκίνου, όπως του μαστού, του προστάτη, του παχέως εντέρου κα. Τέλος το ελαιόλαδο ελαττώνει τον κίνδυνο θρομβογένεσης, βοηθάει στην πρόληψη και αντιμετώπιση της υπέρτασης, ενώ είναι σημαντικό για την ενίσχυση του ανοσοποιητικού.  Αξίζει να αναφερθεί πως ακόμα και στις έντονες θερμοκρασίες που αναπτύσσονται κατά το τηγάνισμα, το ελαιόλαδο υπερτερεί σε σχέση με τα άλλα έλαια.  
Σελίδα 29 από 29

Σχόλια αναγνωστών

Εφημερίδα

download print

Καιρός

EMAIL Επικοινωνίας

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.