Υγεία και Τοπική Αυτοδιοίκηση... Γράφει ο Γιάννης Κεχρής

Απρ 12, 2019
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(2 ψήφοι)
Του Γιάννη Κεχρή, Γενικού Χειρουργού & Εντατικολόγου,

Μέλους του ΔΣ του ΙΣΑ,

Δημοτικού Συμβούλου Παπάγου – Χολαργού και

Υπ. Περιφερειακού Συμβούλου Αττικής (Βόρειος Τομέας) με τον συνδυασμό «Νέα Αρχή για την Αττική» του Γ.Πατούλη

 

Η σύγχρονη άποψη για τη βελτίωση του επίπεδου υγείας των ατόμων και των πληθυσμών επιβάλλει τη διαμόρφωση ολοκληρωμένων πολιτικών υγείας σε κεντρικό επίπεδο, οι οποίες όμως, για να καταστούν επιτυχείς απαιτούν την ενημερωμένη συμμετοχή και κινητοποίηση σε ατομικό και κοινοτικό επίπεδο

Η αξιοποίηση της ειδικής, «προνομιακής» επαφής της τοπικής αυτοδιοίκησης με τους πολίτες αποτελεί τον μοναδικό ίσως τρόπο για τη βελτίωση του συστήματος Υγείας, εν συνόλω, σε ελεγχόμενο χρόνο και με ελεγχόμενο κόστος. Ο ρόλος της Τοπικής Αυτοδιοίκησης πρέπει να είναι διττός, να στοχεύει δηλαδή και στην πρωτοβάθμια φροντίδα υγείας και στην  πρόληψη υγείας.

Η μετάβαση των Τοπικών Μονάδων Υγείας, στον έλεγχο της τοπικής αυτοδιοίκησης θα της δώσει την δυνατότητα παροχής ολοκληρωμένης πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας. Επί του παρόντος, οι Δήμοι παρέχουν περιστασιακά και αποσπασματικά, μέσα από τα Δημοτικά Πολυιατρεία και τα Κοινωνικά Φαρμακεία, συμπληρωματική πρωτοβάθμια φροντίδα υγείας, βασισμένη κυρίως στην εθελοντική προσφορά επαγγελματιών υγείας, σε μεμονωμένες περιπτώσεις ασθενών που δεν καλύπτονται επαρκώς από τον δημόσιο τομέα υγείας. Η δυνατότητα παροχής ολοκληρωμένης πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας από την τοπική αυτοδιοίκηση προϋποθέτει την επαρκή χρηματοδότησή της με τη μεταφορά κονδυλίων από κεντρικό σε περιφερειακό επίπεδο.

Επιπροσθέτως, άμεση προτεραιότητα της τοπικής αυτοδιοίκησης θα πρέπει να είναι η πρόληψη υγείας με την ανάπτυξη προγραμμάτων πρόληψης νοσημάτων και προσυμπτωματικού έλεγχου.

Η αναβάθμιση των ΚΕΠ υγείας, η διαμόρφωση του ηλεκτρονικού ιατρικού φακέλου υγείας κάθε ασθενή και η θεσμοθέτηση του ρόλου του οικογενειακού ιατρού ως συμβούλου υγείας και όχι ως φραγμού στην ελεύθερη πρόσβαση στον ειδικό ιατρό θα πρέπει να αποτελέσουν τη βάση ανάπτυξης του συστήματος πρόληψης υγείας.

Στο πλαίσιο αυτό ο οικογενειακός ιατρός αποκτά επιτελικό ρόλο. Διαμορφώνει, σε συνεργασία με άλλους ειδικούς ιατρούς, τον ηλεκτρονικό ιατρικό φάκελο για κάθε πολίτη και παρέχει με βάση τα δεδομένα αυτού του φακέλου, μέσα από τα αναβαθμισμένα και ελεγχόμενα από την τοπική αυτοδιοίκηση, ΚΕΠ υγείας, εξατομικευμένες παρεμβάσεις πρόληψης υγείας σε κάθε κάτοικο ξεχωριστά.

Πέρα από τις εξατομικευμένες παρεμβάσεις πρόληψης υγείας, η τοπική αυτοδιοίκηση, μέσα από τα αναβαθμισμένα ΚΕΠ υγείας, θα πρέπει να παρεμβαίνει στην τοπική κοινωνία μαζικά σε συγκεκριμένες  ομάδες υψηλού κινδύνου για την εμφάνιση συγκεκριμένων νοσογόνων καταστάσεων.

Η παρέμβαση σε αυτό το επίπεδο θα πρέπει να είναι στοχευόμενη σε συγκεκριμένες θεματικές ενότητες πρόληψης. Μπορούμε να απαριθμήσουμε περισσότερες από δέκα βασικές θεματικές ενότητες παρέμβασης όπως για τον έλεγχο εμφάνισης της αθηρωματικής νόσου, των καρδιαγγειακών νοσημάτων, της οστεοπόρωσης, του ανευρύσματος κοιλιακής αορτής, των καρκίνων μαστού, τραχήλου μήτρας, πνεύμονα, παχέος εντέρου, προστάτη, δέρματος κλπ.

Πέρα όμως από στοχευόμενη, θα πρέπει να είναι ουσιαστική. Δεν αρκούν για παράδειγμα κάποιες αποσπασματικές ομιλίες για την ενημέρωση του κοινού σχετικά με την πρόληψη μια πάθησης, αλλά απαιτούνται επιπλέον οι διαγνωστικές δοκιμασίες, τα λεγόμενα screening tests και σε συγκεκριμένες περιπτώσεις πιο εξειδικευμένες εξετάσεις για την ανίχνευση ατόμων με αυξημένο κίνδυνο για την εμφάνιση μιας πάθησης, ή  ακόμη και για την έγκαιρη διάγνωση της συγκεκριμένης πάθησης.

Έτσι, τα Κέντρα Πρόληψης για την Υγεία, τα λεγόμενα ΚΕΠ Υγείας, θα μπορούσαν να αναλάβουν την ενημέρωση και ευαισθητοποίηση για θέματα υγείας και να δώσουν τη δυνατότητα στους υγιείς πολίτες να υποβάλλονται σε εξετάσεις προσυμπτωματικού ελέγχου πριν νοσήσουν. Η εξέταση του γενικού πληθυσμού για την ανίχνευση φαινομενικά «υγειών» πολιτών που ανήκουν σε ομάδες υψηλού κινδύνου, ο έλεγχος δηλαδή της υγείας των «υγιών» πολιτών και η ενεργοποίηση και ευαισθητοποίησή τους ως προς τη διατήρηση της υγείας τους και της ποιότητας της ζωής τους θα πρέπει να αποτελεί πρωταρχικό μέλημα της Τοπικής Αυτοδιοίκησης.

Η προαγωγή της προληπτικής ιατρικής, δηλαδή η αναγνώριση και τροποποίηση των σχετιζόμενων με συγκεκριμένη νόσο παραγόντων κινδύνου θα  οδηγήσει στη μείωση της επίπτωσης, της εμφάνισης δηλαδή αυτής της νόσου. Επιπλέον, η έγκαιρη διάγνωση με φθηνές δοκιμασίες ελέγχου (screening tests) για συγκεκριμένες παθήσεις σε ομάδες πληθυσμού υψηλού κινδύνου για αυτές τις παθήσεις, αλλά και με πιο εξεζητημένες και πιο ακριβές  εξετάσεις θα επιτύχει την πιο αποτελεσματική θεραπεία.

Καλείται σήμερα η τοπική αυτοδιοίκηση 1ου και 2ου βαθμού να είναι αυτή που θα αναλάβει το βάρος επίτευξης της μετάβασης από ένα «νοσοκομειοκεντρικό» σύστημα με χρονοβόρες και αναποτελεσματικές διαδικασίες σε ένα ολοκληρωμένο αποκεντρωμένο σύστημα πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας και πρόληψης με κέντρο τον άνθρωπο και τις πραγματικές του ανάγκες.

Κατηγορία Υγεία-ομορφία

Σχόλια αναγνωστών

Εφημερίδα

download print

Καιρός

EMAIL Επικοινωνίας

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.