Ο Συμπολίτης: Επιτέλους, υπάρχει σχέδιο;

Νοε 12, 2011
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(0 ψήφοι)
Εδώ και μήνες, ένα από τα πλέον περίοπτα και ομορφότερα σημεία του Παπάγου, ο γήλοφος και τα πέριξ του Ι.Ν «Αγία Σκέπη» έχει μετατραπεί σε κάτι ανάμεσα σε πεδίο μάχης και βαρύ εργοτάξιο. Το άκρον άωτον του παραλογισμού και τελευταία πράξη του πολύμηνου δράματος είναι φυσικά ο αποκλεισμός του τμήματος της Λ. Κύπρου μπροστά από την είσοδο του Γυμνασίου – Λυκείου όπου ένα έμπειρο μάτι αντιλαμβάνεται ότι επελέγη μια ακριβή μέθοδος επεμβάσεως (κλασική εκθεμελίωση των πάντων κατά τα τοπικά ειωθότα) ενώ ίσως εκείνο που θα αρκούσε θα ήταν ένα «φανάρι» τροχαίας στο συγκεκριμένο σημείο, για να ελέγχεται η ροή των αυτοκινήτων, χωρίς ανασκαφές, ακριβές αναπλάσεις και ταλαιπωρίες. Δυστυχώς, και ενώ τα «έργα» έχουν αρχίσει από το καλοκαίρι, φαίνεται  πως υπήρξε αστοχία στο χρόνο υλοποίησης και έτσι φτάσαμε Νοέμβριο μήνα, τα σχολεία έχουν αρχίσει κοντά δυο μήνες πριν και ακόμα το έργο δεν έχει παραδοθεί, με τη συνεπακόλουθη ταλαιπωρία μαθητών και καθηγητών, εποχούμενων, επισκεπτών, κλπ εφόσον το νευραλγικότατο αυτό κομμάτι της Λ. Κύπρου, εισόδου του προαστίου έχει κλείσει επί μήνες  και όλων όσοι υφίστανται την επιβάρυνση από τις αλλαγές της κυκλοφορίας κοκ. Η  σουρεαλιστική  εικόνα, η οποία ήταν απλά κακή πριν το Πάσχα (!),  επιδεινώνεται από τότε διαρκώς και έχει εξελιχθεί σε αισθητική  και λειτουργική ενόχληση λόγω του ότι το συγκεκριμένο σημείο αποτελεί κυκλοφοριακό και πολυλειτουργικό κόμβο, συνδεόμενο με τη Λ. Μεσογείων οπότε και αναμενόμενο, υπάρχει και πυκνότατη κυκλοφοριακή ροή.  Έτσι, κάθε τυχαίος αυτόπτης παρατηρητής, είτε ανυποψίαστος επισκέπτης είτε κάτοικος, ασχέτως του αν έχει εντρυφήσει στις μεταμοντέρνας εκδοχής χρόνιες κονστρουκτιβιστικές εμμονές των δημοτικών μας αρχόντων απλά απορεί για το νόημα των συγκεκριμένων επεμβάσεων, ιδίως τώρα, λες και σε αυτή ντε, την άκρως δυσμενή στιγμή που δεν γνωρίζουμε τι μας ξημερώνει σε προσωπικό επίπεδο αλλά και γενικότερα, το μόνο μέλημα της διευρυμένης «Καλλικρατικής» αρχής επιβάλλεται να είναι η εκ βάθρων εκθεμελίωση του γραφικού λοφίσκου του ιερού ναού της Αγίας Σκέπης με συνεχείς εργολαβικές «εφόδους» στο συγκεκριμένο σημείο, τη μια μετά την άλλη ωσάν να πρόκειται περί στρατιωτικών επιχειρήσεων και όχι έργων καλλωπισμού.  Εξ ου και οι αντιδράσεις των περιοίκων, δίκαιες ή μη, σχετικά με την «ανάπλαση» του περιβόλου της Αγίας Σκέπης όπου αν οι σκοποί ήταν αγαθοί, εφόσον ο χώρος είχε ήδη  αναπλαστεί, -και επιτυχημένα- πριν σχετικά λίγα χρόνια και οι δημότες ήταν ευτυχισμένοι, θα αρκούσε  μια απλή επισκευή, ένα «φρεσκάρισμα» των ρείθρων του πεζοδρομίου και του οδοστρώματος  και όχι η συνήθης αποξήλωση των πάντων.  Τίθεται λοιπόν η αυτονόητη ερώτηση:  «Μα τελικά ποιες είναι οι προτεραιότητες σε μια τόσο δύσκολη περίοδο που και το κάθε ευρώ μετράει; » Απάντηση: Κοινωνική αλληλεγγύη, βοήθεια στους ηλικιωμένους, προστασία ανέργων, αυτές είναι μερικές άμεσες προτεραιότητες την εποχή του μνημονίου και όχι τα «τσιμεντώματα». Ακόμα και στο «υψηλό» προάστιο μας. Δόξα τω Θεώ το προάστιο έχει καλά διαμορφωμένους χώρους και δε χρειάζεται τόσο πολυέξοδες αναπλάσεις. Ακόμα και εάν όλα είναι σωστά κοστολογημένα, και πάλι γνώμη μας, οι εκ βάθρων εκθεμελιώσεις και «επιθετικές» αναπλάσεις στη συγκεκριμένη χρονική στιγμή φαίνεται σαν σπατάλη χρημάτων.  Οπότε τελικά ΥΠΑΡΧΕΙ ΣΧΕΔΙΟ; Ή όπως λέει και ο ποιητής «στα σκοτεινά πηγαίνουμε, στα σκοτεινά προχωρούμε;». Γρηγόρης Μαλούκος
Κατηγορία Κοινωνικά

Σχόλια αναγνωστών

Εφημερίδα

download print

Καιρός

EMAIL Επικοινωνίας

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.