Υπακοή και πειθαρχία στο νόμο είναι ελευθερία... Γράφει ο Ι. Σκουτέρης

Μαρ 07, 2018
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(1 Ψήφος)
Επί τρία χρόνια η Κυβέρνηση παρεμβαίνει κατά της Δικαιοσύνης,

προκειμένου να την καταστήσει εργαλείο των πολιτικών επιδιώξεών της. Ενδεικτικό αυτής της προσέγγισης αποτελεί η απάντηση του κ. Τσίπρα τον Σεπτέμβριο του 2016 σχετικά με την επικείμενη τότε απόφαση του ΣτΕ για τις τηλεοπτικές άδειες.

Σύμφωνα με την οποία απάντηση: «Η δικαιοσύνη θα βγάλει την απόφασή της αλλά δεν δίνω ούτε μια πιθανότητα στο ΣτΕ να ακυρωθεί ο διαγωνισμός». Παράλληλα κλήθηκε ο Υπουργός Δικαιοσύνης από την αντιπολίτευση να διευκρινίσει εάν συμφωνεί με την άποψη ότι ο ΣΥΡΙΖΑ κατέλαβε την κυβέρνηση, αλλά δεν κατέλαβε ακόμη την εξουσία.

Το Υπουργικό συμβούλιο τον Ιούνιο του 2015 επιλέγει για πρόεδρο του Α.Π. την κ. Βασιλική Θάνου, αφού ήταν η τέταρτη αντιπρόεδρος κατά σειρά αρχαιότητος. Για να γίνει υπηρεσιακή Πρωθυπουργός μετά δίμηνο ως μοναδική πρόεδρος Ανωτάτων Δικαστηρίων, καθ’ όσον οι δύο αντίστοιχες θέσεις ΣτΕ και Ελεγκτικού Συνεδρίου παρέμειναν σκοπίμως κενές. Μετά δε την συνταξιοδότησή της διορίσθηκε προϊσταμένη του νομικού γραφείου της Γενικής Γραμματείας της Κυβέρνησης. Το 2016 με εισήγηση του Υπουργού Δικαιοσύνης Ν. Παρασκευόπουλου επιλέγεται από το Υπουργ. Συμβούλιο στη θέση του Εισαγγελέως Α.Π. η κ. Ξένη Δημητρίου, η οποία κατείχε την πέμπτη θέση στην επετηρίδα των αντεισαγγελέων του Α.Π. Τον Οκτώβριο του 2016 ο Υπουργός Δικαιοσύνης διατάσσει την διενέργεια πειθαρχικού ελέγχου κατά

του αντιπροέδρου του ΣτΕ Αθανασίου Ράντου, ο οποίος συμμετείχε στη σύνθεση της Ολομέλειας που κρίνει την υπόθεση των τηλεοπτικών αδειών.

Διασύρεται από δημοσιεύματα σε φιλοκυβερνητικά μέσα ενημέρωσης. Όμως τον Ιούνιο του 2017 ο κ. Ράντος κρίνεται ομόφωνα αθώος.

Το γραφείο τύπου του Πρωθυπουργού, μετά την κήρυξη της αντισυνταγματικότητος του «λεγόμενου» νόμου του Παππά, παρομοιάζει τους δικαστικούς λειτουργούς με παρακράτος δηλώνοντας ότι «αυτόν τον τόπο δεν τον κυβερνούν ούτε τα διαπλεκόμενα, ούτε το βαθύ παρακράτος. Τoν κυβερνούν οι δημοκρατικά εκλεγμένες κυβερνήσεις, με τη βούληση του ελληνικού λαού».

Θυμίζει τούτο εκείνο το ανιστόρητο τον μακαρίτη Ανδρέα Παπανδρέου «Πρώτα ο λαός και μετά ο θεσμός». Ο αναπληρωτής Υπουργός Υγείας κ. Πολλάκης καγχάζει από τα έδρα της Βουλής όταν ο τ. Υπηρεσιακός Πρωθυπουργός και Πρόεδρος του ΣτΕ κ. Π. Πικραμμένος, κλαίοντας για το θέμα της Novartis, καθόσον διασύρεται, χωρίς καν να είναι πολιτικός. Και όχι μόνον ο κ. Υπουργός ως συνήθως, απειλεί με τον τρόπο του, «Μάζεψε το δάκτυλό σου κατάλαβες; κλπ. ανείπωτες αλχημείες. Διαπιστώνει κανείς ότι μεταξύ των κομμάτων δεν υφίστανται απλώς αντιπαλότητες, αλλά έχθρες που δεν αρμόζουν σε σύγχρονη ευρωπαϊκή δημοκρατική χώρα.

Η λέξη φθόνος φιγουράρει στις εισαγωγές των στρατηγικών αναλύσεων για τους εμφύλιους σπαραγμούς της αρχαιότητος. Ενώ η κ. Τασία Χριστοδουλοπούλου, αντιπρόεδρος της Βουλής νομίζοντας ότι το μικρόφωνό της ήταν κλειστό, απευθυνόμενη στον κ. Υπουργό Δικαιοσύνης Χαράλαμπο Αθανασίου, είπε: «Άει στο διάολο». Πάντως η ίδια ισχυρίσθηκε ότι δεν άκουσε

τον εαυτό της να λέει κάτι τέτοιο. Αφού βέβαια την άκουσε ολόκληρο το πανελλήνιο.

Εκτός του ότι δεν μεσολάβησαν αδόκιμες και ανεπίτρεπτες παρεμβάσεις του κυβερνητικού εκπροσώπου και υφυπουργού Δικαιοσύνης κ. Παπαγγελόπουλου, περί μεγαλύτερου δήθεν σκανδάλου από ιδρύσεως του Ελληνικού Κράτους σχετικά με την υπόθεση Novartis την οποία, όπως ο ίδιος ομολόγησε, μερικά εμελέτησε, κακώς και αυθαιρέτως.

Σήμερα, στην εποχή της ανομίας, ο νόμος και η τάξη αποτελούν το οχυρό της Δημοκρατίας. Εκείνος που υπακούει και πειθαρχεί στο νόμο γίνεται ελεύθερος, αφού κατά τον Βολταίρο, η πειθαρχία φέρνει ευνομία και τάξη. Όμως στα τελευταία χρόνια ψηφίσθηκαν πάνω από 40 νόμοι για την επιτάχυνση της Δικαιοσύνης χωρίς αποτέλεσμα. Το πρόβλημα όμως δεν είναι μόνον οι κακοί νόμοι, αλλά η απαξίωση των θεσμών και η περιφρόνησή τους. Ο σεβασμός στη Δικαιοσύνη και στην δικαστική λειτουργία δεν εξασφαλίζονται με κανένα τρόπο παρά με την ευσυνειδησία στην άσκηση των καθηκόντων και την απρόσκοπτη απόδοση της Δικαιοσύνης. Ο σημαντικότερος λόγος καθυστέρησης απονομής της δικαιοσύνης στα Διοικητικά κυρίως Δικαστήρια είναι, μεταξύ άλλων, η άρνηση συμμόρφωσης της Εκτελεστικής Εξουσίας στις Δικαστικές αποφάσεις, καθώς επίσης διότι το Δημόσιο ασκεί αβάσιμα και στρεψόδικα ένδικα μέσα με στόχο να αποφύγει τις υποχρεώσεις του. Η δικαστική Αστυνομία υπάρχει στα χαρτιά από το 1993 επί υπουργείας κ. Μπενάκη, η κακή νομοθεσία πολυνομία και η κουλτούρα της ανοχής στην παραβατικότητα κυριαρχούν.

Και συμβαίνουν όλα αυτά, παρ’ ότι οι καταδίκες της Ελλάδος από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (Ε.Δ.Δ.Α.) υπερβαίνουν

τις 400 για παραβίαση του άρθρου 6 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Δικαιωμάτων του Ανθρώπου.

Ενδεικτικά σημειούται ότι στο ΣτΕ εκκρεμούν περί τις 28.000 υποθέσεις, μέσος όρος κάθε υπόθεσης 5 χρόνια, 60.000 στα Εφετεία, 376.000 Διοικητικά Πρωτοδικεία και 445.000 στα Ειρηνοδικεία της Χώρας. Η ελληνική δικαιοσύνη και οι λειτουργοί της με τα δεδομένα που υπάρχουν, μπορεί να υπερασπισθούν την δημοκρατία, την κοινωνική αλληλεγγύη, την ελευθερία και ισότητα στην ουσία της, σ’ ένα κόσμο άδικο και άτιμο, όπως έλεγε και ο Καζαντζάκης, αφού η Δικαιοσύνη μέχρι τώρα δεν πρόφθασε να αρματωθεί. Αλλιώς: «ας βάλουμε στόχο το φεγγάρι. Ακόμη και αν αποτύχουμε, να ελπίσουμε ότι θα βρεθούμε ανάμεσα στα αστέρια» Μάρκος Αυρίλιος.

 

Μετά τιμής

Ι. Σκουτέρης

επ. δικηγόρος

Τ. αντιδήμαρχος Χολαργού

Κατηγορία Κοινωνικά
Τελευταία τροποποίηση στις %AM, %08 %376 %2018 %10:%Μαρ

Σχόλια αναγνωστών

Εφημερίδα

download print

Καιρός

EMAIL Επικοινωνίας

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.